12.jpg

"....είμαι 23 χρόνων και οφείλω να πω δημόσια ένα ευχαριστώ στον ΠτΔ, κύριο Νίκο Αναστασιάδη..."

Ήταν λίγο καιρό πριν αναλάβει τα ηνία της Κυπριακής Δημοκρατίας ο κύριος Νίκος Αναστασιάδης, δηλαδή εν καιρώ πρεδρίας του Κύριου Δημήτρη Χριστόφια, όπου η παγκόσμια οικονομική κρίση είχε επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό και την Κύπρο, τόσο σε οικονομικό, πολιτιστικό και πολιτικό επίπεδο. Αρχίκα να πούμε ότι τα βασικά γνωρίσματα της κρίσης είναι τα μεγάλα δημοσιονομικά προβλήματα, οι ανάγκες δανειακών συμβάσεων και η δυσκολία αποπληρωμής, η σταθεροποίηση του πληθωρισμού και των επιτοκίων σε υψηλά διεθνώς επίπεδα και τέλος τα συνεχώς αυξανόμενα ποσοστά ανεργίας.

Την ίδια ώρα όπου κάθε χώρα της Ε.Ε πολεμούσε με νύχια και με δόντια να αποφύγει την οικονομική κρίση, η κυβέρνηση της Αριστεράς μοίραζε τσιεκκούθκια στους μετανάστες, τους Τουρκοκύπριους, Γέμισαν την κρατική μηχανή με Ακελικούς και τους τροφοδοτούσαν στα πολυτελές ταξίδια τους - του κάθε υπουργού και του κάθε βουλευτή τους και για ολόκληρη την οικογένεια τους-, από τον οδοντίατρο τους μέχρι και την αισθητικό τους. Για τα πολυτελές τους αυτοκίνητα, τα κομμωτήρια τους και για να μην ξεχάσω και τις πιττούδες-κεραστικά τους. Αποτέλεσμα τα ταμεία του κράτους λιγόστευαν μέρα με την μέρα σε μέγαλο βαθμό με αποτέλεσμα να μην λειτουργεί το σύστημα σωστά και να υπάρξει μεγάλη πτώση στο εισόδημα του κράτους και του κεφαλαίου γενικότερα. Για να μην θυμηθώ τώρα και το Μαρί....Αλλά αυτοί ευαγγελιζόνταν την πρόοδο και μέσα σε 5 χρόνια κυβέρνησης έφεραν την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.

Και λίγο πριν παραδώσουν μια οικονομία κατεστραμμένη, οληγωρούσαν να πάρουν τα αναγκαία μέτρα για να τα πάρει ο επόμενος. Αρνήθηκαν να πάρουν την ευθύνη που τους είχε αναγνώρισει, η επιτροπή που οι ίδιοι τους διόρισε , με μια ιστορική φράση «Μα καλά πόσα χρωστάμε ? ».

Τώρα δεν ξέρω σε ποιόν να πρωτοπώ Ντροπή. Ντροπή σε  όλους αυτούς τους ακελικούς που με το σάπιο τους σύστημα μας οδήγησαν εκεί που μας οδήγησαν; Ή στο κόμμα του ΔΉΚΟ που με την στάση και την ανοχή τους σύμβαλαν στην εκλογή του χειρότερου προέδρου που πέρασε ποτέ από την Κύπρο, δίνοντας το έναυσμα και στην ανάπτυξη των « δήθεν εθνικιστών» και πιο συγκεκριμένα στο κόμμα του ΕΛΑΜ?  Αλλά τί να πει κανείς, όταν το ΔΗΚΟ βολεύετε με την φράση όπου φυσήσει ο άνεμος? Κάποτε αλήτες προδότες πολιτικοί και κάποτε CY313 αλλά φηφίσαν κι αυτοί την ομοσπονδία. Για να μην θυμηθώ και τα ΤΡΑΓΙΚΑ λάθοι τους όσον αφορά το Κυπριακό και την εσωτερική πολιτική.  

Αυτός που λέτε ήταν ο Τυφώνας Χριστόφιας για τα συμφέροντα του ΑΚΕΛ και του ΔΗΚΟ.

Με αρκετούς συνανθρώπους μας να ψάχνουν για φαγητό στα σκουπίδια ή να ελπίζουν στην ελεημοσύνη των περιοίκων. Παράλληλα, να αυξάνονται όλο ένα και περισσότερο τα αιτήματα για σίτιση και τροφές στα κοινωνικά παντοπωλεία των Δήμων. Τα  ποσοστά της ανεργίας να εκτοξεύονται στα ύψη. Όταν λοιπόν οι γονείς μένουν άνεργοι, τότε η οικογενειακή ισορροπία αντισταθμίζεται από την κοινωνική συνοχή που διαλύεται, διότι δεν καλύπτονται οι καθημερινές ανάγκες και τα καθημερινά έξοδα των νοικοκυριών.

Για εμάς τους νέους τότε  τα πράγματα γίνονταν ακόμη πιο δύσκολα, λόγω της επένδυσης για το μέλλον μέσα από την ενέργεια μας για σπουδές. Με την κρίση που έφεραν στην Κύπρο ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ δεν μπορούσαν να προσφέρουν τέτοιου είδους ευκαιρίες στους νέους, και αυτό είχε  σαν αποτέλεσμα οι νέοι να “παγώσουν” τα σχέδια τους και να αναζητούν εναλλακτικές μορφές εργασίας, πολλές φορές με αποστροφή στη φύση, ώστε να ζήσουν ευπρεπώς χωρίς τη συνέχιση της στήριξης των γονέων τους. Πολλοί νέοι με πτυχία, τόσο προπτυχιακά, όσο και μεταπτυχιακά είδαν και φοβήθηκαν για την καριέρα και τα όνειρα τους να σταματούν πριν καν αρχίσουν, καθώς στην Κυπρο του ΑΚΕΛ και του ΔΗΚΟ δεν μπορούσαν ούτε δουλεια να βρουν πάνω στο αντικείμενο τους και πολλές φορές δεν μπορούσαν να βρουν καμία δουλεια και έτσι κατατάσσονταν και αυτοί στην ομάδα των ανέργων. Όλα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα να αλλάξει το πλαίσιο των αντιλήψεων και των προσδοκιών μας και έτσι να διαταραχτεί η διαδικασία της εξέλιξης του ατόμου μέσα στην κοινωνία.

 Και τώρα θα σας μιλήσω για το άτομο μου. 4 μήνες πριν ολοκλρηρωθεί το καταστροφικό έργο του Δημήτρη Χριστόφια – του ΑΚΕΛ και του ΔΗΚΟ- άρχισα δειλά δειλά τις σπουδές μου αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Κι ας ήξερα ότι θα υπήρχε εβδομάδα που δεν θα είχα ούτε λεφτά για ψωμί γιατί οι γονείς μου λόγω οικονομικής κρίσης είχαν μεγάλη πτώση στο εισόδημα τους κλπ.

 Αλλα είμουνα απ’ τους λίγους νέους που το τόλμησαν και είχαν την ευκαιρία να παλέψουν για ένα καλύτερο μέλλον από αυτό που ήθελαν να μας προσφέρουν το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ. Βλέπετε ήμουνα τυχερή γιατί δεν έχασα την πίστη μου και δεν έπεσα μέρος σε καμια εγκληματική ενέργεια ή κλοπή για να ζήσω. Γιατι εκεί οδήγησαν τότε όλοι αυτοί τους νέους μας. Είμουνα τυχερή γιατί μέσα από την απογοήτευση μου δεν κατέφηγα στην χρήση παράνομων ουσιών, όπως αυτοί οδήγησαν τότε τους περισσότερους νέους.

Όμως ήξερα ότι αν συνέχιζαν αυτοί στην προεδρία της κυβέρνησης ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ, θα αναγκαζόμουνα να μεταναστεύσω γιατί ήξερα ότι στην Κυπρο μας δεν θα είχα κανένα μέλλον. Ήξερα ότι τότε στην Κύπρο μας οι κόποι μου δεν θα ανταμειφθούν.

4 μήνες μετά λοιπόν, αναλαμβάνει την προεδρία ο κύριος Νίκος Αναστασιάδης. Παρέλαβε ένα κράτος, μια καταστροφική Κύπρο, μια Κύπρο χωρίς εισόδημα, χωρίς κεφάλαιο, μια Κύπρο καταχρεωμένη. Ένα κράτος, όπου οι πολίτες του δεν είχαν καμια ελπίδα και καμια πίστη για κάτι καλύτερο. Χωρίς ελπίδα και χωρίς πίστη για μια ανατολή του ήλιου.

Δεν θα πω ότι δεν ξέρω ότι ο κύριος Νίκος Αναστασιάδης δεν έκανε κι αυτός τα μικρά του λάθοι. Άλλωστε ουδείς αλλάνθαστος. ΞΕΡΩ όμως, ότι ο κύριος Νίκος Αναστασιάδης, εκεί που παρέλαβε ένα κράτος, όπου είχε περιθώρια ζωής ενός μήνα, κατάφερε και μας έσωσε μέσα σε χρόνο ρεκόρ από την χρεοκοπημένη κατάσταση. Κατάφερε μέσα σε 5 χρόνια προεδρίας να  αποτελέσει παράδειγμα ηγέτη που έσωσε τον τόπο του όχι μόνο στην Ε.Ε., αλλά παράδειγμα για κάθε ένα σε όλο το κόσμο που θέλει να λέγετε ηγέτης.

Ο Νίκος Αναστασιάδης μετέτρεψε την Κύπρο σε τόπο ελπίδας προοπτικής και οικονομικής ανάπτυξης καθώς βγήκαμε από την Τρόικα, το μνημόνιο. Βλέπουμε να υπάρχει μείωση στην ανεργεία, και αυξήσεις στους μισθούς. Λιγότερους πολίτες στα κοινωνκά παντοπωλεία και γενικότερα μεγάλη μείωση της φτώχειας. Πολλούς ξένους επενδυτές να μας εμπιστεύονται και να δημιουργούνται έτσι ακόμη περισσότερες θέσεις εργασίας και άλλα τόσα πολλά.   

Το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ όμως σήμερα προσπαθούν με κάθε τρόπο, γιατί είναι και προεκλογική περίοδος, να κτυπήσουν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και να θολώσουν το κυπριακό λαό από όλο αυτό το επιτυχές έργο του Νίκου Αναστασιάδη, λες και δεν έχουν μυαλό, λες και δεν έχουν μνήμη για να θυμηθούν όταν αυτοί μάς μιλούσαν για επιστροφή στη λίρα και προσπαθούσαν να μιμηθούν ακόμη και τον Αλέξη Τσίπρα για να βγάλουν τον τόπο από το αδιέξοδο.

Ακόμα και στο Κυπριακό και στην τελευταία διάσκεψη, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κατόρθωσε με πολύ καθαρές θέσεις να σταθεί απέναντι στην Τουρκία και να αποκαλύψει σε όλους τον πραγματικό της ευατό και τις πραγματικές θέσεις της. Η Κύπρος κατάφερε να φύγει αλώβητη από το Κραν-Μοντάνα παίρνοντας μαζί της το πλαίσιο Γκουτιέρες που είναι κτήμα της αποφασιστικής και επιτυχούς πολιτικής του Νίκου Αναστασιάδη.

Όσον αφορά εμένα ? Μετα από 5 χρόνια προεδρίας του κύριου Νίκου Αναστασιάδη και αφού ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο εξωτερικό, με συγκίνηση σας γράφω ότι χαίρομε που επέστρεψα και πάλι πίσω στην Κύπρο μας, και συνεχίζω τις σπουδές μου εδώ στο τόπο μου με επιτυχία, χωρίς κανένα φόβο, χωρίς να απελπίζομαι, έτοιμη να παλέψω για το μέλλον μου, με όρεξη για να αναζητήσω δουλειά, με όρεξη για να πετύχω τους στόχους μου και να κάνω πραγματικότητα τα όνειρα μου. Με συγκίνηση όμως σας γράφω ότι πολλοί γνωστοί μου που τότε όπου μας κυβερνούσε το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ δεν κατάφεραν να πάνε για σπουδές σήμερα, πολλοί από αυτούς είτε στα 2 χρόνια προεδρίας του κύριου Νίκου Αναστασιάδη, είτε στα 3 χρόνια προεδρίας του, κατάφεραν να αρχίσουν τις σπουδές τους και να κυνηγήσουν με χαμόγελο κι αυτοί τα όνειρα τους. Πολλοί από τους φίλους μου που είχαν αναγκαστεί να ξενιτευτούν για ένα καλύτερο αύριο τώρα που σας γράφω βρίσκονται και πάλι πίσω στην Κύπρο χαρούμενοι να εργάζονται και να είναι γεμάτο ελπίδα.

Μετά από τα παραπάνω, αν και έχω ακόμα πολλά να πω, είμαι βέβαιη ότι ένας τέτοιος Πρόεδρος που με την πολιτική του έσωσε πρώτα τους πολίτες του, την νεολαία του, μετά τον τόπο του από μία βέβαιη χρεοκοπία, πιστεύω πως όλοι μας ζητούμε να παραμείνει Πρόεδρος. Γιατί ένας τέτοιος πρόεδρος όπως τον Νίκο Αναστασιάδη αποτελεί θυσαυρό όχι μόνο για το τόπο μας αλλά και για εμάς τους νέους που έχουμε όνειρα.

Γι αυτό σας καλώ να συνεχίσουμε στις 28 του Γενάρη για μια Κύπρο που μας αξίζει χωρίς πισωγυρίσματα με Σταθερά βήματα μπροστά με Νίκο Αναστασιάδη. Γιατί θέλω όπως και εγώ αλλά και κάθε νέος της κοινωνίας μας να συνεχίσει να ονειρεύεται. Θέλω όπως και κάθε άλλο παιδί να βλέπει τους γονειούς του ευτυχισμένους που μπόρεσαν και στάθηκαν ξανά στα πόδια τους και μπόρουν να μας προσφέρουν όλα αυτά που χρειαζόμαστε. Θέλω όπως και κάθε άλλος πολίτης άλλωστε να μην ξαναδώ άνθρωπο να πεινα και να ζητιανεύει. Θέλω όπως και κάθε άλλος πολίτης ένα κράτος και μια Κύπρο που να μας αξίζει και να νοιώθω περήφανη για το κράτος μου και την Κύπρο μου! 

 

ΥΓ. Για όλα αυτά οφείλω να πω δημόσια ένα ευχαριστώ στον κύριο Νίκο Αναστασιάδη! 

 

Ά. Ι

Image may contain: text Image result for νίκος αναστασιάδης σταθερα βηματα μπροστα